Wilcza Góra


Rysunek 11. Słupy bazaltowe na Wilczej Górze

Wulkanity Wilczej Góry (wg klasyfikacji TAS bazanity) tworzą wyraźnie zaznaczone w morfologii wzniesienie. W jego szczytowej części został założony kamieniołom, który odsłonił wschodnią część wylewu. Zespół potoków lawowych ma bardzo dobrą oddzielność słupową (jest to cios termiczny, czyli efekt stygnięcia i kurczenia się materiału skalnego). Oznaczenia wieku metodą K-Ar wykazały, ze wulkanizm miał miejsce ok. 15,5 mln lat temu (środkowy miocen). Część wylewu objęta jest ochroną jako rezerwat przyrody Wilcza Góra, który zajmuje fragment zachodniego zbocza. W obecnym kształcie stok jest w całości formą antropogeniczną, będąc dawną ścianą kamieniołomu wyłączonego z użytkowania jeszcze przed II wojną światową. Całkowita powierzchnia rezerwatu wynosi 1,69 ha. Od strony północnej, wschodniej i południowej teren otoczony jest przez filar ochronny, ustanowiony w celu oddzielenia powierzchni rezerwatu od czynnego kamieniołomu firmy COLAS znajdującego się na wschodnim stoku Wilczej Góry Oryginalnie szerokość filara wynosiła 50 m, jednak w toku późniejszych prac w kamieniołomie została ona zmniejszona do szerokości nawet 10 m. W kamieniołomie firmy COLAS, w pobliżu kontaktu bazanitu z osadowymi skałami otoczenia, występują bardzo ładne brekcje wulkaniczne (Rys. 12).

Bazanity Wilczej Góry charakteryzują się ciemnoszarą lub czarną barwą, porfirową strukturą i masywną teksturą. Makroskopowo można w nich wyróżnić drobne (0,3-1,8mm) fenokryształy piroksenu i oliwinu w afanitowym, bezładnym tle skalnym (złożonym z oliwinu, klinopiroksenu, skalenia alkalicznego i nefelinu). Niektóre z fenokryształów są wydłużone, a ułożenie ich dłuższych osi definiuje teksturę fluidalną. Miejscami występują też pęcherzyki pogazowe wypełnione analcymem, zeolitami, węglanami oraz innymi minerałami wtórnymi.

Lawy zawierają w sobie niekiedy porwaki permskich, triasowych i kredowych skał osadowych otoczenia i starszych law. Ponadto w obrębie wulkanitów występują liczne ksenolity perydotytowe pochodzące z płaszcza Ziemi oraz znacznie rzadsze ksenolity piroksenitowe.


Rysunek 12. Brekcja wulkaniczna

  • width:640;;height:480
  • width:640;;height:480
  • width:640;;height:480
  • width:640;;height:480